صحبت های دبیر فدراسیون تنیس درباره ای شهادت برادرش

وی که برادرش را در جریان یکی از حملات دشمن از دست داد، در این باره گفت: روز 26 اسفند ماه بود که برادرم به شهادت رسید و پیکر بی‌جان او را در خانه‌اش پیدا شد. امیر یک کوهنورد حرفه‌ای بود و سابقه صعود به اورست، دماوند و چند قله دیگر را داشت. متاسفانه در ساختمانی که او زندگی می‌کرد، چندین پیکر دیگر از جمله یک دختر کوچک و ... هم بیرون آمد که شرایط واقعاً دردناک بود. 

حدادگر عنوان کرد: من آخرین نفری از خانواده بودم که با برادرم بود. ما تا روز 24 اسفند، یعنی دو شب قبل از حادثه با هم بودیم و اتفاقاً ساعت‌های خوبی را با هم سپری کردیم. روز 23 اسفند به پیشنهاد برادر شهیدم، به دماوند رفتیم  و ساعت‌ها پیاده‌روی کردیم. لحظه به لحظه آن ساعت‌ها را در ذهن دارم و هرگز از یاد نخواهم برد. دشمن آنقدر بی‌رحم است که حتی به مردم عادی از جمله برادرم رحم نکرده و نمی‌کند. کاری که آنها با خانواده ما کردند، هرگز فراموشم نخواهد شد.

دبیر فدراسیون تنیس روی میز تصریح کرد: یادم می‌آید آخرین بار که با برادرم درباره جنگ صحبت می‌کردیم، او گفت که دشمن هرگز فکرش را نمی‌کرد که ایران تا این اندازه قوی ظاهر شود، پاسخ‌های کوبنده بدهد و در واقع ایران تا این اندازه قدرت مقابله داشته باشد. برادرم می‌گفت که ایران پیروز این جنگ است و من هم امیدوارم این اتفاق بیفتد.